Welke reisgenoot kies jij?

Wie neem jij mee op reis?

Stel, je hebt een leuke reis in gedachten. Wellicht naar de bergen of dichter bij huis, een dagje met de trein. Beetje spannend vind je het allemaal wel maar hele volksstammen doen dit, dus jij kan dit ook.
Op het station struikel je al zoekend op je telefoon over een stoepje, dat ging nog maar net goed. Vervolgens vergeet je in te checken en als je dan eindelijk zit blijk je tóch in de verkeerde trein te zitten. Je hebt het zweet op je rug, je hart bonkt in je ribbenkast en van pure paniek weet je even niet wat te doen.

Maar gelukkig ben je niet alleen.
Stel, je hebt keuze uit twee reisgenoten. De eerste zegt: ‘ach wat ben je toch een sukkel, zie je wel we hadden dit niet moeten doen, jij ook altijd met je wilde plannen, je zoekt het maar uit’.
De tweede is van een ander kaliber. Die stelt je gerust. Zegt dingen als: ‘geeft niet, het komt goed, we zoeken naar een oplossing. Dit kan iedereen gebeuren, ik blijf bij je wat er ook gebeurt.’

Welke kies jij?
Ik vermoed de tweede, althans dat hoop ik voor je.
Maar wat voor reisgenoot ben je eigenlijk voor jezelf? Ga je vaker met nummer één op stap? Of achtervolgt die je zelfs, of je het nou wilt of niet?
Tja, die kan je reis en levenslust behoorlijk vergallen.
Het goede nieuws is dat het nooit te laat is om nieuwe vrienden te maken, ook met jezelf. Het code-woord is zelfcompassie.

Hoezo zelfcompassie?
Het zou heel goed kunnen dat je verstand nu al begint tegen te sputteren. Ahh dat is iets voor eitjes en doetjes. Bovendien is het nogal egoïstisch niet? En onnodig en zwak.

Wat is zelfcompassie eigenlijk?
Nee, het is geen zelfzwelgen. Geen ‘arme ik, het is niet eerlijk, ik kan niet met deze moeilijke dingen omgaan’ etc.
Het is juist erkennen dat je pijn hebt. We hebben allemaal levenspijn: afwijzing, verlies van gezondheid, dierbaren, werk. We maken fouten en worden gekwetst, voelen ons eenzaam.
Zelfcompassie is een fijne reisgenoot. Zelfcompassie is niet zwelgen, niet wegdrukken maar erbij blijven als die trouwe, zorgzame metgezel. Als je die kwaliteit ontwikkelt dan ben je steeds beter in staat om per situatie en moment te bekijken welke zorgzame woorden of acties behulpzaam zijn.

Als je hard blijft voor jezelf ‘omdat je anders niks voor elkaar krijgt’ volgens de perfectionisten onder ons, vraag jezelf dan eens af wat het je kost?
Op de korte termijn boek je misschien resultaat maar op de langere termijn? Hoe zit het dan met je eigenwaarde, zelfrespect, je stress en angst? Hoe goed kun je dan nog eigenlijk voor jezelf of anderen zorgen?

Dus nee, het is niet egoïstisch, het is hard/hart nodig en het maakt je sterker dan ooit.

Wil jij een andere reisgenoot?
Zou je ook wel een milder persoon bij je willen hebben? Je niet meer laten koeioneren door die innerlijke pestkop? Ervaren wat de kracht van compassie voor jóu kan betekenen?

Op 9 oktober start de training ‘De kracht van compassie’.

Acht keer een donderdagmiddag verspreid over een paar maand zodat je genoeg tijd hebt om al die nieuwe inzichten en ervaringen daadwerkelijk toe te passen. Dan kun je ondertussen ook uitrusten en genieten van het uitzicht.

Je vind hier alle informatie.